<<< powrót

ZAKŁADAMY WŁASNĄ FIRMĘ

1. PODSTAWOWE POJĘCIA

Od 1 stycznia 2001 r. weszła w życie kompleksowa reforma prawa gospodarczego, która wprowadza istotne zmiany przy określeniu podmiotów mogących prowadzić działalność gospodarczą i występować jako pracodawca. Regulują ją akty prawne:

• Prawo działalności gospodarczej z dnia 19 listopada 1999 roku;
• Kodeks Spółek Handlowych z dnia 15 września 2000 roku;
• Krajowy Rejestr Sądowy z dnia 20 sierpnia 1997 roku.

Podstawową formą organizcyjno-prawną dla osób, które zamierzają rozpocząć "pracę na własny rachunek" jest ustawa z dnia 19 listopada 1999 roku "Prawo działalności gospodarczej".

1. Podmiotem gospodarczym, czyli podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą (przedsiębiorcą) może być osoba fizyczna, osoba prawna, a także jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej, utworzona zgodnie z przepisami prawa, jeżeli przedmiot jej działania obejmuje prowadzenie działalności gospodarczej.
2. Osoba prawna - osobami pranymi są Skarb Państwa i jednostki organizacyjne, którym przepisy szczególne przyznają osobowość prawną.
3. Osoba fizyczna - człowiek w stosunkach cywilnoprawnych. Osoba fizyczna może prowadzić przedsiębiorstwo jako indywidualny przedsiębiorca, który we własnym imieniu podejmuje i wykonuje działalność gospodarczą. Prowadzenie niektórych rodzajów działalności wymaga uzyskania zezwolenia lub koncesji, regulują to przepisy "Prawa działalności gospodarczej" i innych ustaw, które wymagają różnego rodzaju pozwoleń, upoważnień, zgód i licencji.
4. Koncesja - wydane na wniosek zainteresowanego uprawnienia do prowadzenia działalności gospodarczej objętej wnioskiem.
5. Licencja - urzędowe zezwolenie na wykonywanie określonej działalności gospodarczej, do której prowadzenia jest potrzebna licencja. Zezwolenie - rodzaj decyzji administracyjnej, dającej określone uprawnienia do prowadzenia działalności gospodarczej wydane podobnie jak koncesje przez branżowe ministerstwa. Koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:ochrony osób i mienia, transportu lotniczego oraz wykonywania innych usług lotniczych, budowy i eksploatacji autostrad płatnych, zarządzania liniami kolejowymi oraz wykonywania przewozów kolejowych, rozpowszechniania programów radiowych, poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz składowanie odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym, wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami i energią.
6. Zezwolenie potrzebne jest np. do: wytwarzania wyrobów tytoniowych, świadczenia usług detektywistycznych, wyrobu i rozlewania spirytusu i wódek, prowadzenia aptek, obrotu środkami ochrony roślin.
7. Licencji wymaga działalność w zakresie: turystyki, rzeczoznawstwa, pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, zarządzania nieruchomościami, doradztwa podatkowego i usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, prowadzenia działalności maklera giełdowego.

2. FORMY PROWADZENIA DZIAŁALNOśCI

Posiadasz cechy przedsiębiorcy? Niezależność, kreatywność, odwaga do podejmowania ryzyka, przedsiębiorczość - to Twoje cechy świadczące, że jesteś dobrym materiałem na biznesmena. Jeśli oprócz tego masz silną wolę, motywację, wierzysz we własny pomysł, nie boisz się pracy i umiesz się porozumieć z ludźmi to możesz zaczynać. Ważne są cechy: inteligencja, energia, przebiegłość i spryt. Ale równie ważne, a może nawet ważniejsze jest doświadczenie, wiedza i rzecz jasna - znajomości i kontakty! Wiedza w połączeniu z trzeźwym spojrzeniem pomoże Ci szybciej i łatwiej zapoznać się z przeróżnymi zawiłościami prowadzenia własnego biznesu. Musisz też wiedzieć, że każdy rozpoczynający działalność podejmuje ryzyko. Musi ono być jednak wyważone i przemyślane. Staraj się je jednak jak najbardziej zmniejszyć. Prawdziwą sztuką jest przejście od pomysłu do dobrze prosperującej i r ozwijającej się firmy. Przed rozpoczęciem działalności zastanów się, ile możesz i ile zaryzykujesz. Ryzyko jest funkcją wyznaczaną przez pieniądze i czas. Jest to podstawą przy badaniach rynku i pisaniu biznes planu. Najważniejsze jest ustalenie, w jakiej formie będziesz prowadzić działalność gospodarczą, czy jako osoba fizyczna, czy osoba prawna. Najprostszą formą na prowadzenie własnego interesu jest działalność w formie "osoby fizycznej" - samodzielnie, nie musisz wówczas tworzyć żadnej zorganizowanej struktury. Jeżeli jednak Twoja działalność ma obejmować szerszy zakres działań, do których potrzebna będzie Twoja ścisła współpraca z innymi osobami, zastanów się nad wyborem zorganizowanej formy działalności.
Decydując się na założenie własnej firmy stajemy przed dylematem wyboru jej formy prawnej. Wybór ten niesie ze sobą konsekwencje własnościowe, podatkowe, kosztowe czy związane z odpowiedzialnością za zobowiązania. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie którą formę prawną najlepiej wybrać, nawet przy określonym rodzaju działalności. Każda z nich ma pewne zalety i wady oraz swoją specyfikę. Przy wyborze formy działalności należy brać pod uwagę przede wszystkim:

• rodzaj działalności
• liczbę wspólników
• skalę działalności
• odpowiedzialność za zobowiązania firmy
• formę opodatkowania/ rodzaj prowadzonej księgowości
• wpływ na podejmowanie decyzji
• koszty założenia
• sposoby pozyskiwania kapitału

Ustawa o Krajowym Rejestrze Sądowym obowiązuje od 01.01.01roku Podmioty niebędące osobami fizycznymi, zobowiązane są dokonać wpisu do rejestru przedsiębiorców na zasadach określonych w ustawie przed podjęciem działalności gospodarczej. Obowiązek ten dotyczy następujących podmiotów:

• spółek jawnych,
• spółek partnerskich,
• spółek komandytowych,
• spółek komandytowo-akcyjnych,
• spółek z ograniczoną odpowiedzialnością,
• spółek akcyjnych,
• spółdzielni,
• przedsiębiorstw państwowych,
• jednostek badawczo-rozwojowych,
• przedsiębiorców określonych w przepisach o zasadach prowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne, zwane dalej "przedsiębiorstwami zagranicznymi",
• towarzystw ubezpieczeń wzajemnych,
• innych osób prawnych, jeżeli wykonują działalność gospodarczą i podlegają obowiązkowi wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2,
• oddziałów przedsiębiorców zagranicznych działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń.

Osoba fizyczna - (art.8 - 82 kc) Pojęcie osoby fizycznej odpowiada używanemu w języku potocznym pojęciu człowieka. Definicję osoby fizycznej należy wyprowadzić z przepisów kodeksu cywilnego. Elementem istotnym dla oceny, czy osoba fizyczna może być przedsiębiorcą, jest zdolność do czynności prawnych tej osoby. Przedsiębiorcami, co do zasady, zostają osoby fizyczne pełnoletnie, które nie zostały ograniczone w swojej zdolności do czynności prawnych. Zdolność prawna to zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków. Zdolność do czynności prawnych, to zdolność do tego, aby z pomocą czynności prawnych nabywać prawa lub zaciągać zobowiązania. Zdolność do czynności prawnej polega przede wszystkim na działaniu, na możliwości kształtowania stosunków prawnych. Mówiąc po prostu kupno np. gazety jest przykładem takiej czynności. Płacąc za nią nabywamy prawo jej posiadania. Osoba fizyczna prowadząca działalność, czyli indywidualną działalność gospodarczą. Osoba fizyczna zamierzająca indywidualnie prowadzić działalność gospodarczą powinna się stawić w urzędzie gminy swego miejsca zamieszkania i wypełnić stosowny druk.

Druki te w poszczególnych urzędach różnią się, ale zawsze zawierają:

• imię i nazwisko,
• PESEL i adres dokonującego zgłoszenia nazwę,
• przedmiot i datę rozpoczęcia działalności przedsiębiorstwa,
• siedzibę, albo adres zakładu głównego, jeżeli są inne niż adres dokonującego zgłoszenia.

• uzyskać wpis do ewidencji działalności gospodarczej
• wystąpić do wojewódzkiego (powiatowego) urzędu statystycznego o nadanie numeru identyfikacyjnego REGON;
• otworzyć rachunek bankowy, (za którego pośrednictwem przedsiębiorca będzie musiał dokonywać lub przyjmować płatności, gdy stroną transakcji będzie inny przedsiębiorca)
• zgłosić rozpoczęcie działalności gospodarczej do urzędu skarbowego właściwego dla celów podatku dochodowego (z podaniem numeru rachunku bankowego, o którym mowa powyżej). Właściwość tego urzędu ustalana jest według miejsca zamieszkania przedsiębiorcy. Ponadto przedsiębiorca musi dokonać wyboru jednej z dopuszczalnych form opodatkowania;
• złożyć tzw. zgłoszenie aktualizacyjne osoby fizycznej, która rozpoczyna działalność gospodarczą jako przedsiębiorca (NIP-1), ewentualnie z załącznikami: na zamieszczenie informacji o dodatkowych kontach bankowych (NIP-B) lub/oraz o kolejnych miejscach prowadzenia działalności (NIP-C) - składane do urzędu skarbowego właściwego dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy (urząd wydaje decyzję NIP-4);
• w Urzędzie Skarbowym złożyć wniosek o nadanie numeru NIP, jeżeli go jeszcze nie mamy.
• dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego dla celów VAT - przed wykonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem. Zgłoszenie to jest obowiązkowe zarówno dla podatników VAT (zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, a potwierdzenie tego zgłoszenia przez organ podatkowy na formularzu VAT-5), jak i dla przedsiębiorców składających oświadczenie o wyborze zwolnienia od podatku od towarów i usług (VAT-6). Formularze te powinny być złożone w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na miejsce wykonywania czynności, a w sytuacji, gdy są one wykonywane na terenie różnych urzędów - w urzędzie skarbowym odpowiednim z uwagi na siedzibę podatnika, wreszcie, gdy nie ma on siedziby - w urzędzie skarbowym właściwym dla jego miejsca zamieszkania;
• wypełnić i wysłać lub złożyć osobiście odpowiednie deklaracje zgłoszeniowe ZUS - druki ZFA (zgłoszenia danych płatnika składek - w ciągu 7 dni od daty rozpoczęcia działalności wskazanej na druku NIP-1) i ZUA (zgłoszenia danych osoby do ubezpieczeń - zgłoszenia powinny mieć miejsce w ciągu tygodnia od dnia zatrudnienia pracownika);
• powiadomienie okręgowego inspektora pracy oraz państwowego inspektora sanitarnego o miejscu, zakresie, rodzaju prowadzonej działalności, przewidywanej liczbie pracowników oraz złożenie informacji o środkach i procedurach przedsiębranych w celu spełnienia wymagań wynikających z przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy - związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (wymóg ten wynika z art. 209 § 1 kodeksu pracy).

• wytwórcza,
• handlowa,
• budowlana,
• usługowa oraz
• poszukiwanie, rozpoznawanie i eksploatacja zasobów naturalnych, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Zgodnie z art. 14 ustawy; uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:

1. poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, wydobywania kopalin ze złóż, bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych,
2. wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym,
3. wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami i energią,
4. ochrony osób i mienia,
5. transportu lotniczego oraz wykonywania innych usług lotniczych,
6. budowy i eksploatacji autostrad płatnych,
7. uchylony
8. rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych.

• oznaczenia przedsiębiorcy,
• numeru, pod którym przedsiębiorca wpisany jest do rejestru przedsiębiorców, wraz z oznaczeniem sądu rejestrowego,
• siedziby i adresu przedsiębiorcy.

• przetwórstwa i obrotu metalami szlachetnymi i kamieniami szlachetnymi,
• przetwórstwa i obrotu metalami nieżelaznymi,
• obrotu dobrami kultury powstałymi przed dniem 9 maja 1945 r.,
• usług paszportowych,
• dokonywania przenoszenia zapisu dźwięku lub dźwięku i obrazu na taśmy, płyty, kasety, wideokasety i wideopłyty,
• produkcji, opracowywania, dystrybucji i rozpowszechniania filmów,
• chowu, hodowli i połowu ryb w wodach śródlądowych,
• prowadzenia targowisk,
• transportu morskiego oraz zarządzania portami morskimi innymi niż porty o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej,
• usług turystycznych, z wyjątkiem organizowania imprez turystycznych i pośredniczenia na zlecenie klientów w zawieraniu umów o świadczenie usług turystycznych,
• sportu profesjonalnego,
• poszukiwania i wydobywania surowców mineralnych znajdujących się w odpadach powstałych po robotach górniczych oraz po procesach wzbogacania kopalin.

• osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą powinny posiadać rachunek bankowy i prowadzić operacje finansowe za pośrednictwem tego rachunku w każdym przypadku, gdy stroną transakcji jest inny podmiot gospodarczy
• istnieje także obowiązek poinformowania urzędu skarbowego o posiadaniu rachunku bankowego. W przypadku posiadania kilku rachunków należy wskazać, który z nich jest podstawowy. Bank prowadzący rachunek podstawowy należy poinformować o posiadaniu rachunków w innych bankach a te inne banki - o nazwie banku, w którym znajduje się rachunek podstawowy.
• znaczenie siedziby i miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (zakładu) poprzez umieszczenie nazwy (firmy) lub imienia i nazwiska podmiotu gospodarczego oraz zwięzłego określenia przedmiotu działalności (wymagania te dotyczą również stosowania pieczątek i druków),
• umieszczanie na wyrobach nazwy (firmy) lub nazwiska i imienia producenta i jego adresu oraz nazwy lub symbolu wyrobu, niezależnie od oznaczeń wymaganych na podstawie odrębnych przepisów.

• Spółka jawna jest to spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. Nie musi to być przedsiębiorstwo "w większym rozmiarze". Spółka jawna ma status przedsiębiorcy. Wpis spółki do rejestru podlega obowiązkowi ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym (dotyczy to wszystkich spółek osobowych). Organizację i działanie spółki jawnej normuje ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (ksh). Zgodnie z art. 22 ksh, spółka jawna jest spółką osobową, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. Istotnym novum tej spółki jest jej utworzenie w formie umowy pisemnej pod rygorem nieważności, nie musi ona natomiast, przyjąć formy aktu notarialnego. Przy zawieraniu umowy należy wziąć pod uwagę, że osoba przystępująca do spółki odpowiada za zobowiązania spółki powstałe przed dniem jej przystąpienia oraz, że kto zawiera umowę spółki jawnej z przedsiębiorcą jednoosobowym, odpowiada także za zobowiązania powstałe przy prowadzeniu przedsiębiorstwa przez tego przedsiębiorcę przed dniem utworzenia spółki. Spółka jawna jest osobową spółką handlową i praktycznie stanowi odpowiednik spółki cywilnej. Główna różnica to subsydiarna odpowiedzialność wspólnika i obowiązek ujawnienia w nazwie, co najmniej nazwiska (firmy) jednego ze wspólników. Każdy wspólnik o dpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem przepisu, który mówi, że wierzyciel spółki może prowadzić egzekucję z majątku wspólnika w przypadku, gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna (subsydiarna odpowiedzialność wspólnika).
  Umowa spółki jawnej musi zawierać:
  • firmę i siedzibę spółki,
  • określenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość,
  • przedmiot działalności spółki,
  • czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony.

  Majątek spółki jest wspólną własnością wspólników. Podobnie jak w przypadku spółki cywilnej, w czasie trwania spółki żaden ze wspólników nie może domagać się podziału majątku wspólnego spółki, a roszczenie wspólnika spółki o wydanie należnej mu części tego majątku przysługuje wspólnikowi dopiero po likwidacji spółki (ewentualnie po wystąpieniu przezeń ze spółki). Specyficznym uprawnieniem każdego ze wspólników spółki jawnej jest roszczenie o odsetki w wysokości 5 proc. w stosunku do udziału w kapitale spółki. Wspólnik ma prawo do corocznego otrzymywania tych odsetek.
  Spółka jawna jest praktycznie odpowiednikiem spółki cywilnej. Główna różnica to subsydiarna odpowiedzialność wspólnika i obowiązek ujawnienia w nazwie, co najmniej nazwiska (firmy) jednego ze wspólników. Istotne jest też, że wspólnik nie pobiera wynagrodzenia za czynności wykonywane w związku z prowadzeniem spółki. Oznacza to, że podobnie jak w spółce cywilnej nie może być kosztem uzyskania przychodów wynagrodzenie wspólnika. Spółkę jawną należy zarejestrować we właściwym sądzie rejestrowym.
  Wniosek o wpis musi zawierać:

  • firmę, siedzibę i adres spółki,
  • przedmiot działalności spółki,
  • nazwiska i imiona albo firmy (nazwy) wspólników oraz adresy wspólników albo ich adresy do doręczeń,
  • nazwiska i imiona osób, które są uprawnione do reprezentowania spółki i sposób reprezentacji.
  
  Dopuszczalne formy opodatkowania, zasady ogólne:
  • księgowość pełna, zgodnie z ustawą o rachunkowości.
  • podatkowa księga przychodów i rozchodów
  • ryczałt ewidencjonowany
  Należy prowadzić wszystkie wymagane przez ustawę o rachunkowości ewidencje księgowe przy tych formach opodatkowania.
  Obowiązujące obecnie przepisy nakładają na wspólników spółki cywilnej, której obroty przez dwa kolejne lata przekroczyły granicę 400.000 EURO (ta kwota zostanie prawdopodobnie podniesiona do 800.000 EURO) obowiązek przekształcenia takiej spółki w spółkę jawną.

• Spółka partnerska to spółka osobowa, utworzona przez wspólników zwanych partnerami, w celu wykorzystania wolnego zawodu w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą. Firma tej spółki powinna zawierać nazwisko, co najmniej jednego partnera, dodatkowe oznaczenie, że chodzi o spółkę partnerską – "i partner", "i partnerzy", "spółka partnerska" - oraz określenie wolnego zawodu (bądź zawodów) wykonywanego w spółce. Umowa spółki wymaga formy aktu notarialnego. Charakterystyczne dla umowy tej spółki jest to, że musi ona zawierać wskazanie partnerów, którzy godzą się odpowiadać nieograniczenie za zobowiązania spółki, jeśli takowi będą, a także wskazać na tych partnerów, którzy reprezentują spółkę, jeśli czynią to tylko niektórzy. Wspólnik lub wspólnicy spółki partnerskiej mogą przyjąć w umowie nieograniczoną odpowiedzialność. Jednak ze względu na obciążenie zbyt dużym ryzykiem nieograniczonej odpowiedzialności solidarnej za błąd w sztuce każdego spośród partnerów oraz osób zatrudnionych, a podległych kierownictwu współpartnerów, przyjęte zostało w KSH wyłączenie odpowiedzialności partnera (wspólnika) w odniesieniu do zobowiązań spółki powstałych w związku z wykonywaniem wolnego zawodu przez pozostałych partnerów (art. 95 § 1).Pozwala to elastycznie kształtować stosunki umowne między Partnerami o różnym potencjale (zawodowym i materialnym).
  Partnerami w spółce mogą być osoby wykonujące następujące wolne zawody: adwokat, aptekarz, architekt, biegły rewident, broker ubezpieczeniowy, doradca podatkowy, księgowy, lekarz, lekarz stomatolog, lekarz weterynarii, notariusz, pielęgniarka, położna, radca prawny, rzecznik patentowy, rzeczoznawca majątkowy oraz tłumacz przysięgły. Jednak katalog ten nie ma charakteru bezwzględnie zamkniętego. Ustawodawca przewiduje, bowiem możliwość organizowania się w spółkach partnerskich przedstawicieli innych wolnych profesji, jeśli zezwalają na to przepisy odrębnych ustaw. Przed zgłoszeniem spółki do właściwego rejestru należy zawrzeć umowę spisaną w formie aktu notarialnego. Zgłoszenie spółki do sądu rejestrowego powinno zawierać:
  • firmę, siedzibę, adres spółki, nazwiska i imiona partnerów oraz ich adresy albo adresy do doręczeń,
  • określenie wolnego zawodu wykonywanego przez partnerów w ramach spółki,
  • przedmiot działalności spółki,
  • nazwiska i imiona partnerów, którzy są uprawnieni do reprezentowania spółki; nie dotyczy to przypadku, gdy umowa spółki nie przewiduje ograniczeń prawa reprezentacji przez partnerów,
  • nazwiska i imiona prokurentów lub osób powołanych w skład zarządu,
  • nazwiska i imiona partnerów, którzy ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki, w przypadku, kiedy jeden albo większa liczba partnerów godzą się na ponoszenie odpowiedzialności tak jak wspólnik spółki jawnej. Do zgłoszenia spółki partnerskiej do sądu rejestrowego należy dołączyć dokumenty potwierdzające uprawnienia każdego partnera do wykonywania wolnego zawodu.
  
  Formy opodatkowania. Zasady ogólne, księgowość pełna - zgodnie z ustawą o rachunkowości, a ewidencje księgowe wszystkie wymagane przez ustawę o rachunkowości.

• Spółka komandytowa jako spółka osobowa ma na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą (wielkość przedsiębiorstwa jest obojętna), w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki odpowiada, co najmniej jeden wspólnik bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność, co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. Komandytariuszem jest z reguły ten wspólnik, który finansuje przedsięwzięcie i odpowiada do wysokości sumy komandytowej, w praktyce najczęściej stanowiącej wartość wniesionego wkładu. W przypadku zamieszczenia nazwiska lub firmy (nazwy) komandytariusza w firmie spółki, komandytariusz ten odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz. Spółka ta jest korzystną formą prowadzenia działalności, gdy jedni ze wspólników chcą ulokować kapitał w jakimś przedsięwzięciu i czerpać zeń korzyści, bez obawy o majątek osobisty, a pełną odpowiedzialność wobec wierzycieli przyjmują pozostali wspólnicy, prowadząc spółkę i ją reprezentując. Spółka jest przewidziana dla wspólników o różnym potencjale kapitałowym. Jest to znakomita forma współpracy dla
  • osób z których jedna ma pomysł, druga kapitał. Umowa spółki wymaga formy aktu notarialnego i powinna zawierać:
  • firmę i siedzibę spółki,
  • przedmiot działalności spółki,
  • czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony,
  • oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość,
  • oznaczony kwotowo zakres odpowiedzialności każdego komandytariusza wobec wierzycieli (sumę komandytową).
  
  Co istotne - w przypadku zawarcia umowy spółki komandytowej z przedsiębiorcą prowadzącym przedsiębiorstwo we własnym imieniu i na własny rachunek, komandytariusz odpowiada także za zobowiązania powstałe przy prowadzeniu tego przedsiębiorstwa a istniejące w chwili wpisu spółki do rejestru. Komandytariusz, co prawda ma ograniczoną odpowiedzialność, ale ma również ograniczony wpływ na bieg spraw spółki. Jeśli umowa nie stanowi inaczej, Komandytariusz nie ma prawa prowadzenia spraw spółki. Ale zawsze zachowuje prawo do udziału w zysku proporcjonalnie do wniesionych wkładów. Jednak umowa spółki może wprowadzić inne rozwiązania. Pozytywne aspekty posiadania takiej spółki to:
  • Silna ochrona prawna
  • Możliwość korzystania z prostych zryczałtowanych form opodatkowania
  • Możliwość prowadzenia przedsiębiorstwa na większą skalę
  • Skala działalności jest nieograniczona ilościowo
  
  Do wad można zaliczyć:
  • Pełną odpowiedzialność wspólników za zobowiązania spółki
  • Koszty aktu notarialnego, wpisu do rejestru
  • Wymóg prowadzenia pełnej księgowości

• Spółka komandytowo – akcyjna jest to spółka osobowa, mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia za zobowiązania spółki wobec wierzycieli (komplementariusz), a co najmniej jeden wspólnik jest akcjonariuszem - a akcjonariusz nie odpowiada za zobowiązania. Jednak w sytuacji, gdy nazwisko albo firma (nazwa) akcjonariusza jest w firmie spółki, taki akcjonariusz odpowiada wobec osób trzecich tak jak komplementariusz. Główną różnicą między spółką komandytową a komandytowo-akcyjną jest fakt nabywania kapitału przez emitowanie akcji. Poza tym wspólnicy pełnią rolę akcjonariuszy, więc nie odpowiadają za zobowiązania spółki. Ale spółka komandytowo- akcyjna wymaga posiadania kapitału na poziomie przynajmniej 50000 zł. Osoby podpisujące statut są założycielami spółki. Statut powinni podpisać, co najmniej wszyscy komplementariusze. Komplementariusz nie ma obowiązku uczestniczyć w pokryciu kapitału zakładowego. Prawo do prowadzenia bieżących spraw spółki mają wyłącznie komplemantariusze. Z działaniem spółki komandytowo-akcyjnej wiąże się ustanowienie i funkcjonowanie organów spółki: rady nadzorczej i walnego zgromadzenia. Ustanowienie rady nadzorczej jest obligatoryjne wówczas, gdy liczba akcjonariuszy spółki przekracza 25 osób. Komplementariusze nie mogą być członkami rady nadzorczej (ani uczestniczyć w głosowaniu dotyczącym powołania i odwołania członków rady), mają natomiast prawo do uczestniczenia w walnym zgromadzeniu spółki. Przy tym zgody wszystkich komplementariuszy wymaga podejmowanie przez zgromadzenie uchwał we wszystkich ważniejszych sprawach związanych z funkcjonowaniem spółki, w szczególności, co do podziału zysku za rok obrotowy w części przypadającej akcjonariuszom, emisji obligacji czy też połączenia i przekształcenia spółki. Spółka powstaje tak jak spółka akcyjna, a więc ma założycieli, którzy podpisują statut (sporządzony w formie aktu notarialnego), a powinni to uczynić, co najmniej wszyscy komplementariusze. Forma ta pozwala na dokapitalizowanie dobrze egzystującej spółki przez emisję akcji. Może mieć to zastosowanie w ustabilizowanych spółkach (np. rodzinnych), w których trzeba powiększyć kapitał, ale nie chce się tracić kontroli nad spółką. W sprawach nieuregulowanych w dziale dot. spółki komandytowo-akcyjnej, do spółki tej stosuje się:
  • w zakresie stosunku prawnego komplementariuszy zarówno między sobą, wobec wszystkich akcjonariuszy, jak i wobec osób trzecich, a także do wkładów tychże wspólników do spółki, z wyłączeniem wkładów na kapitał zakładowy, przepisy dotyczące spółki komandytowej,
  • w pozostałych sprawach odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej, a w szczególności przepisy dotyczące kapitału zakładowego, wkładów akcjonariuszy, akcji, rady nadzorczej i walnego zgromadzenia.
  
  Statut spółki komandytowo-akcyjnej powinien zawierać:
  • firmę i siedzibę spółki,
  • przedmiot działalności spółki,
  • czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony,
  • oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego komplementariusza oraz ich wartość,
  • wysokość kapitału zakładowego, sposób jego zebrania, wartość nominalną akcji i ich liczbę ze wskazaniem, czy akcje są imienne, czy na okaziciela,
  • liczbę akcji poszczególnych rodzajów i związane z nimi uprawnienia, jeżeli mają być wprowadzone akcje różnych rodzajów,
  • nazwiska i imiona albo firmy (nazwy) komplementariuszy oraz ich siedziby, adresy albo adresy do doręczeń,
  • organizację walnego zgromadzenia i rady nadzorczej, jeżeli ustawa lub statut przewiduje ustanowienie rady nadzorcze
  • Formy opodatkowania zasady ogólne, księgowość pełna - zgodnie z ustawą o rachunkowości.

• Spółka z o.o., to spółka kapitałowa, mająca na celu prowadzenie działalności w każdym celu prawnie dopuszczalnym, a nie tylko, jak dotychczas, w celu gospodarczym. Wynika z tego, że nie wszystkie spółki z o.o. będą przedsiębiorcami w rozumieniu prawa działalności gospodarczej. Zawiązać spółkę może jedna lub więcej osób. Wysokość minimalna kapitału zakładowego (kapitał to liczbowo oznaczona kwota pieniężna stanowiąca sumę udziałów wspólników i pierwotnego majątku spółki) wynosi 50 tys. zł, a wysokość jednego udziału 500 zł. Kapitał można pokryć w części lub całości aportem rzeczowym. Wtedy umowa spółki powinna szczegółowo określać przedmiot tego wkładu oraz osobę wspólnika wnoszącego aport, jak również liczbę i wartość nominalną objętych w zamian udziałów. Spółka z o.o. opiera się na koncepcji zaangażowania kapitałowego wspólników i ich odpowiedzialności ograniczonej do wkładu w majątek spółki. Umowa spółki wymaga zachowania formy aktu notarialnego i powinna określać:
  • firmę i siedzibę spółki,
  • przedmiot działalności spółki,
  • wysokość kapitału zakładowego,
  • czy wspólnik może mieć więcej niż jeden udział,
  • liczbę i wartość nominalną udziałów objętych przez poszczególnych wspólników,
  • czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony.
  
  Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością stanowi bez wątpienia dobry wybór dla osób zamierzających prowadzić działalność w większym rozmiarze. Umożliwia pozyskiwanie kapitału i nowych wspólników, wyłącza odpowiedzialność wspólników za zobowiązania, daje możliwość pełnej kontroli poczynań zarządu. Zgromadzenie wspólników ma szerokie kompetencje kodeksowe - może je jeszcze zwiększyć poprzez odpowiednie ukształtowanie umowy spółki.
  Zgłoszenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością do sądu rejestrowego powinno zawierać:
  • firmę, siedzibę i adres spółki,
  • przedmiot działalności spółki
  • wysokość kapitału zakładowego
  • określenie, czy wspólnik może mieć więcej niż jeden udział,
  • nazwiska, imiona i adresy członków zarządu oraz sposób reprezentowania spółki,
  • nazwiska i imiona członków rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej, jeżeli ustawa lub umowa spółki wymaga ustanowienia rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej,
  • jeżeli wspólnicy wnoszą do spółki wkłady niepieniężne, zaznaczenie tej okoliczności,
  • czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony,
  • jeżeli umowa wskazuje pismo przeznaczone do ogłoszeń spółki, oznaczenie tego pisma. Zgłoszenie do sądu rejestrowego spółki jednoosobowej powinno również zawierać nazwisko i imię albo firmę (nazwę) i siedzibę oraz adres jedynego wspólnika, a także wzmiankę, że jest on jedynym wspólnikiem spółki. Do zgłoszenia spółki należy dołączyć: umowę spółki, oświadczenie wszystkich członków zarządu, że wkłady na pokrycie kapitału zakładowego zostały przez wszystkich wspólników w całości wniesione, jeżeli o powołaniu członków organów spółki nie stanowi akt notarialny zawierający umowę spółki, dowód ich ustanowienia, z wyszczególnieniem składu osobowego. Jednocześnie ze zgłoszeniem należy złożyć podpisaną przez wszystkich członków zarządu listę wspólników z podaniem nazwiska i imienia lub firmy (nazwy) oraz liczby i wartości nominalnej udziałów każdego z nich oraz złożone wobec sądu albo poświadczone notarialnie wzory podpisów członków zarządu.
  
  Do minusów posiadania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością można zaliczyć:
  • posiadanie znacznych zasobów finansowych "na wejściu", wiąże się to z opłatami, jakie należy uiścić rejestrując spółkę (-koszt aktu notarialnego, który jest niezbędny w przypadku zawiązania sp. z o .o.; -podatek od czynności cywilno-prawnej, który wynosi ok. 1% od wartości kapitału zakładowego; wpis do rejestru handlowego w sądzie (ok. 1000zł), ogłoszenie wpisu w Monitorze Sądowym (ok. 500zł), ogłoszenie wpisu w monitorze Gospodarczym (ok. 500zł)) oraz posiadanie wysokiego kapitału (przynajmniej 50000zł);
  • odpowiedzialność zarządu;
  • prowadzenie skomplikowanej księgowości;
  • rozliczanie finansowe w postaci CIT, ale wypłaty dla wspólników obciążone są zryczałtowanym 15% podatkiem;
  
  Formy opodatkowania:
  • podatek dochodowy od osób prawnych,
  • księgowość pełna, zgodnie z ustawą o rachunkowości, udziałowcy będący osobami fizycznymi
  • podatek od osób fizycznych

• Spółka akcyjna, jest to właściwa spółka kapitałowa, której kapitał jest podzielony na akcje będące papierami wartościowymi. W Polsce SA stały się główną formą komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, występujących głownie na giełdzie. Cechami charakterystycznymi SA są:
  • możliwość obejmowania znacznej ilości wspólników, których nawet niewielkie wkłady mogą łącznie pozwolić na prowadzenie działalności na wielką skalę
  • podział kapitału na akcje, które przez swą zbywalność i możliwą obecność na giełdzie dają poczucie posiadania rzeczywistych wartości majątkowych i udziału w grze kapitałowej. Zawiązać spółkę akcyjną może jedna albo więcej osób w celu nie tylko gospodarczym (np. kulturalnym, charytatywnym). Jeżeli spółkę zawiązuje jedna osoba ma ona wtedy wszelkie prawa i obowiązki Walnego Zgromadzenia. Kluczowe znaczenie w SA mają akcje, czyli udziały w spółce, o równej wartości nominalnej (minimalna wysokość 1 zł), tworzące łącznie kapitał zakładowy, którego minimum wynosi 500 tys. zł. Założenie spółki akcyjnej może nastąpić przez samych założycieli (ewentualnie łącznie z osobami trzecimi) lub w drodze publicznej subskrypcji (ogłoszeń o zapisach na akcje). Przedstawiony zostanie jedynie pierwszy sposób, jako że jest on związany z zakładaniem spółki akcyjnej przez przedsiębiorców dla celów prowadzenia określonej działalności.
  
  Powstanie spółki akcyjnej wymaga dokonania następujących czynności:
  1. zawarcia tzw. aktu założycielskiego spółki oraz sporządzenia statutu;
  2. pokrycia kapitału zakładowego;
  3. powołania organów spółki;
  4. wpisu do rejestru sądowego.
  
  SA posiada osobowość prawną. Wyłączona jest osobista odpowiedzialność akcjonariuszy za zobowiązania spółki, a ich obowiązki ograniczają się tylko do świadczeń oznaczonych w statucie.
  Statut spółki akcyjnej powinien określać, co najmniej:
  • firmę i siedzibę spółki,
  • przedmiot działalności spółki,
  • czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony,
  • wysokość kapitału zakładowego oraz kwotę wpłaconą przed zarejestrowaniem na pokrycie kapitału zakładowego,
  • wartość nominalną akcji i ich liczbę ze wskazaniem, czy akcje są imienne, czy na okaziciela,
  • liczbę akcji poszczególnych rodzajów i związane z nimi uprawnienia, jeżeli mają być wprowadzone akcje różnych rodzajów,
  • nazwiska i imiona albo firmy (nazwy) założycieli,
  • liczbę członków zarządu i rady nadzorczej, albo co najmniej minimalną lub maksymalną liczbę członków tych organów oraz podmiot uprawniony do ustalenia składu zarządu lub rady nadzorczej,
  • co najmniej przybliżoną wielkość wszystkich kosztów poniesionych lub obciążających spółkę w związku z jej utworzeniem, ustaloną na dzień zawiązania spółki,
  • pismo do ogłoszeń, jeżeli spółka zamierza dokonywać ogłoszeń również poza Monitorem Sądowym i Gospodarczym.
  
  Statut powinien również zawierać, pod rygorem bezskuteczności wobec spółki, postanowienia dotyczące:
  • liczby i rodzajów tytułów uczestnictwa w zysku lub w podziale majątku spółki oraz związanych z nimi praw,
  • wszelkich związanych z akcjami obowiązków świadczenia na rzecz spółki, poza obowiązkiem wpłacenia należności za akcje,
  • warunków i sposobu umorzenia akcji,
  • ograniczeń zbywalności akcji,
  • uprawnień osobistych przyznanych akcjonariuszom, o których mowa w art. 354.
  
  Zalety:
  • łatwość kumulacji kapitału oraz proste metody pozyskiwania kapitałów w trakcie trwania działalności poprzez emisję akcji, obligacji i innych instrumentów finansowych
  • brak odpowiedzialności akcjonariuszy za zobowiązania spółki, łatwe sprawdzenie wiarygodności spółki przez potencjalnych kontrahentów (jawność danych finansowych spółki)
  
  Wady:
  • drogi, skomplikowany i czasochłonny proces rejestracji
  • duże wymagania formalne dotyczące działalności spółki
  • konieczność prowadzenia pełnej księgowości
  • konieczność zatrudniania specjalistycznej obsługi prawnej, finansowej i zarządczej
  • brak wpływu na działalność spółki przez mniejszych udziałowców
  • skomplikowany proces likwidacji
  
  Formy opodatkowania:
  • podatek dochodowy od osób prawnych,
  • księgowość pełna, zgodnie z ustawą o rachunkowości.

PROJEKT ZAŁOŻENIA WŁASNEJ FIRMY

ETAP PIERWSZY

• uzyskać wpis do ewidencji działalności gospodarczej lub do KRS (Krajowego Rejestru Sądowego)

• imię i nazwisko,
• PESEL i adres dokonującego zgłoszenia nazwę,
• przedmiot i datę rozpoczęcia działalności przedsiębiorstwa,
• siedzibę, albo adres zakładu głównego jeżeli są inne niż adres dokonującego zgłoszenia.

ETAP DRUGI

• wystąpić do wojewódzkiego (powiatowego) urzędu statystycznego o nadanie numeru identyfikacyjnego REGON

ETAP TRZECI

• złożyć tzw. zgłoszenie aktualizacyjne osoby fizycznej, która rozpoczyna działalność gospodarczą jako przedsiębiorca (NIP-1), ewentualnie z załącznikami: na zamieszczenie informacji o dodatkowych kontach bankowych (NIP-B) lub/oraz o kolejnych miejscach prowadzenia działalności (NIP-C) - składane do urzędu skarbowego właściwego dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy (urząd wydaje decyzję NIP-4);
• w Urzędzie Skarbowym złożyć wniosek o nadanie numeru NIP jeżeli go jeszcze nie mamy;
• dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego dla celów VAT - przed wykonaniem pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem. Zgłoszenie to jest obowiązkowe zarówno dla podatników VAT (zgłoszenie rejestracyjne VAT-R, a potwierdzenie tego zgłoszenia przez organ podatkowy na formularzu VAT-5), jak i dla przedsiębiorców składających oświadczenie o wyborze zwolnienia od podatku od towarów i usług (VAT-6). Formularze te powinny być złożone w urzędzie skarbowym właściwym ze względu na miejsce wykonywania czynności, a w sytuacji gdy są one wykonywane na terenie różnych urzędów - w urzędzie skarbowym odpowiednim z uwagi na siedzibę podatnika, wreszcie, gdy nie ma on siedziby - w urzędzie skarbowym właściwym dla jego miejsca zamieszkania;

Pamiętajmy, że mimo zmian wprowadzonych od dnia 1 stycznia 2001 r., w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym spółka cywilna w dalszym ciągu posiada status podatnika (jako podmiot nie mający osobowości prawnej). Tak, więc to spółka cywilna, a nie jej wspólnicy, będą dokonywać zgłoszenia identyfikacyjnego i otrzymywać NIP dla potrzeb VAT. Spółki cywilne, które dopiero rozpoczynają działalność, powinny dokonywać zgłoszenia identyfikacyjnego na formularzu NIP-2. Po to jednak, aby stwierdzić, że przedsiębiorcy, chociaż odrębnie zarejestrowani, prowadzą działalność w formie spółki cywilnej, potrzebne będą: nie tylko umowa spółki zawarta na piśmie, ale też wyciąg z ewidencji prowadzonej przez gminę, potwierdzający zarejestrowanie każdego przedsiębiorcy będącego wspólnikiem spółki. Każdy wspólnik składa załącznik NIP-D. Pamiętajmy, że urząd skarbowy będzie miał obowiązek żądać od nas jako wspólników, byśmy występując o NIP przedkładali umowę spółki cywilnej, wyciągi potwierdzające naszą rejestrację w gminie oraz status lokalu, w którym będzie prowadzona działalność gospodarcza. Przedsiębiorcy, którzy są wyłącznie wspólnikami spółek cywilnych, nie muszą składać zgłoszenia identyfikacyjnego (aktualizacyjnego) na formularzu NIP-1. Jeżeli nie posiadają NIP, a są wyłącznie wspólnikami spółki cywilnej, powinni składać formularze NIP-3 do urzędu skarbowego zgodnie z miejscem zamieszkania. Na tym samym formularzu należy również aktualizować dane.

ETAP CZWARTY

• otworzyć rachunek bankowy (za którego pośrednictwem przedsiębiorca będzie musiał dokonywać lub przyjmować płatności, gdy stroną transakcji będzie inny przedsiębiorca).

• przedsiębiorców, których miesięczne rozliczenia z jedną firmą osiągną 10.000 EURO (ok. 40.000 zł) - wówczas rozliczenia z tą firmą w następnym miesiącu, już po przekroczeniu kwoty 1.000 EURO (ok.4.000 zł) także muszą być realizowane przez bank;
• przedsiębiorców, których obrót z innymi firmami przekracza 3.000 EURO (ok. 12.000 zł);
• niezależnie zaś od wartości realizowanych transakcji, obrót bezgotówkowy za pośrednictwem banków obowiązuje tych przedsiębiorców, którzy prowadzą podatkową księgę przychodów i rozchodów lub księgi handlowe oraz tych, którzy działają w formie spółek prawa handlowego.

ETAP PIĄTY

• wypełnić i wysłać lub złożyć osobiście odpowiednie deklaracje zgłoszeniowe ZUS - druki ZFA (zgłoszenia danych płatnika składek - w ciągu 7 dni od daty rozpoczęcia działalności wskazanej na druku NIP-1) i ZUA ( zgłoszenia danych osoby do ubezpieczeń - zgłoszenia powinny mieć miejsce w ciągu tygodnia od dnia zatrudnienia pracownika)

• numery PESEL i NIP, a w razie gdy ubezpieczony nie ma nadanych tych numerów lub jednego z nich - serię i numer dowodu osobistego lub paszportu, nazwisko, imię pierwsze i drugie, nazwisko rodowe,
• datę urodzenia,
• obywatelstwo i płeć, w przypadku cudzoziemca - posiadanie karty stałego lub czasowego pobytu wydanej w związku z udzieleniem statusu uchodźcy,
• tytuł ubezpieczenia; w przypadku przedsiębiorców będzie to fakt prowadzenia działalności gospodarczej,
• wymiar czasu pracy,
• stopień pokrewieństwa lub powinowactwa oraz pozostawanie we wspólnym gospodarstwie domowym z pracodawcą, zleceniodawcą, osobą prowadzącą pozarolniczą działalność,
• stopień niepełnosprawności,
• stopień niezdolności do pracy,
• wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze,
• posiadanie ustalonego prawa do emerytury lub renty,
• adres zameldowania na stałe miejsce pobytu, adres zamieszkania, jeżeli jest inny niż adres zameldowania na stałe miejsce pobytu, adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż adres zameldowania na stałe miejsce pobytu i adres zamieszkania.

ETAP SZÓSTY

• Powiadomienie okręgowego inspektora pracy oraz państwowego inspektora sanitarnego o miejscu, zakresie, rodzaju prowadzonej działalności, przewidywanej liczbie pracowników oraz złożenie informacji o środkach i procedurach przedsiębranych w celu spełnienia wymagań wynikających z przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy - związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą (wymóg ten wynika z art. 209 § 1 kodeksu pracy).

PROJEKT PRZYKŁADOWEGO BIZNESPLANU

BIZNESPLAN: BIURO TURYSYKI EKSTREMALNEJ "SURVIVAL S-KA KOMANDYTOWA".

SPIS TREŚCI

STRESZCZENIE

1. Przedmiot Biznes Planu
2. Misja Firmy
3. Klienci i Rynek Zbytu
4. Opis Konkurencji
5. Nakłady Inwestycyjne
6. Stan Obecny
7. Cel Działania

1. DANE O INWESTORZE
   1. Siedziba Inwestora
   2. Status Prawny
   3. Przedmiot Działalności Inwestora
   4. Struktura Kapitałowa
   5. Pozycja Finansowa Inwestora
   
   
2. WYMAGANIA FORMALNO PRAWNE
   1. Podstawa Prawna Działania
   2. Wymagania Formalno Prawne
   
   
3. CEL I ZAKRES INWESTYCJI
   1. Cel Inwestycji
   2. Lokalizacja Inwestycji
   3. środki Realizacji Celu
   4. Uzasadnienie dla Inwestycji
   
   
4. NAKŁADY INWESTYCYJNE
   1. Program Inwestycyjny
   2. Główni Dostawcy na Rynku
   3. Zestawienie Posiadanych Ofert
   
   
5. OTOCZENIE INWESTYCJI
   1. Prognozy Rozwoju Turystyki
   2. Ubezpieczenia
   3. Polityka Gospodarcza
   4. Wyjazdy Turystyczne Polaków

ANALIZA MARKETINGOWA

1. OPIS I ANALIZA KONKURENCJI
   1. Oferta Asortymentowa na Rynku
   2. Rynek Firm Turystycznych
   3. Przychody Wiodących Biur Turystycznych
   4. średnie Ceny Zbytu na Rynku
   5. Prognoza Reakcji Konkurencji na Inwestycję
   
   
2. OPIS I ANALIZA RYNKU ZBYTU
   1. Potencjalni Klienci
   2. Czynniki Wpływające na Rozwój Rynku
   3. Prognoza Popytu
   
   
3. PLAN MARKETINGOWY
   1. Wykaz Usług
   2. Sposoby Dystrybucji
   3. Strategia Reklamowa
   4. Strategia Cenowa

PLAN ZATRUDNIENIA

1. Zespół Zarządzajacy
2. Pracownicy
3. Schemat Organizacyjny
4. Dostępność Kadr
5. Współpraca z Zewnętrznymi Jednostkami

TECHNICZNY PLAN PRACY

1. Harmonogram Realizacji
2. Program Usług
3. Program Wyprawy Survivalowej
4. Miejsce Wyprawy
5. Survival Afryka
6. Zasady Wyprawy Survivalowej
7. Koszty Biura Turystyki Ekstremalnej
8. Metody Zapewniające Sprawne Działanie

ANALIZA SWOT

1. MOCNE STRONY PROJEKTU
   1. Produkty
   2. Rynki Zbytu
   3. Pracownicy
   4. Kwalifikacje Kadry Menedżerskiej
   5. Koszty Reorganizacji
   
   
2. SŁABE STRONY PROJEKTU
   1. Rynki Zbytu
   2. Badania Marketingowe
   3. Wynagrodzenia
   
   
3. SZANSE W OTOCZENIU
   1. Rozwój Turystyki Polskiej
   2. Polityka Gospodarcza
   3. System Dystrybucji
   4. Akces Polski do Unii Europejskiej
   
   
4. ZAGROŻENIA W OTOCZENIU
   1. Konkurencja
   2. Aktualna Sytuacja Gospodarcza
   3. Recesja w Turystyce

ANALIZA FINANSOWO EKONOMICZNA

1. DANE PODSTAWOWE DOTYCZĄCE ANALIZY

2. TABLICE Z DANYMI I ANALIZAMI
   1. Nakłady Inwestycyjne
   2. Produkty i Usługi
   3. Koszty Eksploatacji
   4. Aktywa i Pasywa
   5. Finansowanie Własne
   6. Długoterminowy Kredyt
   7. Zapotrzebowanie na Kapitał Obrotowy
   8. Rachunek Zysków i Strat
   9. Przepływy Pieniężne
   10. Prognoza Bilansu Aktywa
   11. Prognoza Bilansu Pasywa
   12. Analiza Wskaźnikowa
   13. Próg Rentowności
   14. Wskaźniki Opłacalności

WNIOSKI - STRESZCZENIE

Biznesplan musi być dobrze zredagowany, napisany językiem fachowym, ale zrozumiałym, nie powinno w nim przemilczać słabych stron firmy. Nie wolno, więc robić planu wygładzonego, bo wzbudzi on nieufność. Takiego dokumentu nie traktuje się poważnie. Powinien to być dokument zwięzły i konkretny (zależnie od rodzaju działalności o objętości od 20 do 40 stron). Nie wystarczy sporządzić go raz na długi czas. Biznesplan powinien podlegać nieustannym zmianom, tak jak firma. Powinno się, więc nad nim pracować właściwie bez przerwy, aktualizując zadania wraz ze zmieniającymi się realiami. Biznesplan powinien być tak zaprezentowany, aby czytający go lub słuchający wystąpienia na ten temat nie mieli wątpliwości, że Twój pomysł na biznes jest świetny i najlepszy, a inwestorom zapewni szybki zysk.
Otwiera go streszczenie, czyli przedstawienie ogólnego zarysu projektu, tego, co firma zamierza zrobić i co zostanie dokładnie opisane w następnych rozdziałach. To esencja biznesplanu - przedstawia wszystkie zalety operacji i powinna zachęcać do dalszej lektury. Po krótkim wprowadzeniu należy przedstawić opis tego jak, gdzie, kiedy i przez kogo firma została założona, opisać jej osiągnięcia i gorsze okresy oraz porównać to ze stanem aktualnym. Jedno lub dwustronicowe streszczenie może zadecydować o tym, czy czytający zainteresuje się dalszymi rozdziałami, dlatego należy umieścić w nim tylko najważniejsze informacje: krótki opis przedsięwzięcia, przewidywane koszty, potrzeby, prognozy finansowe. Wprowadzenie, w którym powinno się znaleźć streszczenie całego przedsięwzięcia, jest jedną z najważniejszych części planu.
Część druga polega na wyłożeniu pomysłu, czyli np. szczegółowym opisie produktu, który jest nowym przedsięwzięciem. Jeśli chcemy odnieść sukces na rynku, należy dobrze znać swój produkt - opisując go, przedstawiamy jego cechy. Następnie należy podkreślić potrzebę pojawienia się lub zwiększenia jego obecności na rynku.
W trzeciej części zamieszczamy opis rynku, czyli otoczenia, w którym firma działa lub zamierza działać. Podaje się tu informacje o potencjalnych klientach, (kim są i jak są rozmieszczeni na rynku) oraz uzasadnia się, dlaczego będą nabywać właśnie ten, a nie inny produkt. Należy także opisać rynek i jego cechy. Można tu określić zalety wyrobu, jego cenę, jakość oraz przewagę nad innymi, porównywalnymi produktami dostępnymi na rynku.
Kolejny rozdział to opis działań marketingowych. Przedstawiamy w tym miejscu sposób prowadzenia kampanii informacyjnej dla klientów, charakteryzujemy tych, którzy mogą być szczególnie zainteresowani nabyciem nowego produktu, pokazujemy nośniki reklamy (radio, telewizja, prasa, foldery, ulotki, plakaty, bilboardy, etc.), które będą wykorzystane w promocji produktu i określamy wysokość budżetu przeznaczonego na kampanię reklamową. Przewidujemy także reakcję rynku oraz planujemy rozwój produkcji i sprzedaży, tworząc plan sprzedaży z opisem metod i kosztów dostarczania produktu do rąk klienta.
W kolejnym punkcie musimy opisać instrumenty realizacji, czyli to, co przyczyni się do powstania produktu (np. ścieżka produkcyjna, potrzebne materiały, maszyny, technologie, kadry itp.).
Odrębny rozdział należy poświęcić opisowi organizacji i zarządzania. Wprowadzaniu nowego produktu bardzo często towarzyszą zmiany organizacyjne w firmie, np. powstanie nowego departamentu lub działu, zatrudnienie nowego pracownika. Niezwykle istotny jest też harmonogram, czyli określenie tego, co i kiedy będzie realizowane. W tym miejscu trzeba opisać terminy najważniejszych przedsięwzięć.
W kolejnym rozdziale zaprezentujemy opis finansowania, czyli przedstawiamy szczegółowy plan finansowy wprowadzenia produktu na rynek, na który składają się wszelkie koszty oraz posiadane i spodziewane źródła finansowania. Te ostatnie muszą być prawdopodobne i udokumentowane. Dla każdego potencjalnego inwestora istotną informacją jest wielkość wniesionych środków własnych. Pochodzenie kapitału własnego należy udokumentować oraz wskazać, ile pieniędzy firma potrzebuje, kiedy i jak zostaną one wykorzystane. Musimy też zaprezentować aktualną sytuację finansową firmy.
Po szczegółowej analizie sytuacji finansowej firmy, należy przeanalizować ryzyko, czyli opisać zagrożenia, jakie mogą spotkać projekt. Ryzyko ekonomiczne płynie z wielu stron, ale im więcej możliwych zagrożeń wykażemy w biznesplanie i poddamy analizie, tym poważniej potencjalny inwestor potraktuje firmę. Opis ryzyka musi być jak najbardziej rzeczywisty, należy wystrzegać się zbytniego optymizmu, ale też nie można przedstawiać wszystkiego w czarnych barwach. Potencjalny inwestor musi być świadomy podejmowanego ryzyka, ale nie można go zniechęcać. Warto tutaj wykorzystać analizę SWOT. Jest to analiza silnych (strenghts), słabych (weaknesses) stron danego przedsięwzięcia, możliwości (opportunities) i zagrożeń (treats), jakie ono stwarza.
Ostatnim rozdziałem biznesplanu jest prognoza finansowa, czyli zestawienie zakładanych wydatków i przychodów, jakie Twoja firma będzie uzyskiwała w przyszłości, jeżeli wprowadzi nowy produkt. Punktem wyjścia jest wielkość sprzedaży i koszty. W kosztach nie wolno zapomnieć o wydatkach na promocję i reklamę. Przychody ze sprzedaży należy przewidywać ostrożnie, ze świadomością, że na ogół nowy produkt przyjmuje się na rynku stopniowo.
Na koniec warto zamieścić krótkie podsumowanie. Należy udowodnić, że inwestorowi (bankowi) przedstawiona została atrakcyjna i realna propozycja i skonkretyzować, w jaki sposób i kiedy zwrócą się włożone pieniądze.
Do zbudowanego w ten sposób biznesplanu dodaje się załączniki, czyli bilans, wyniki finansowe i rachunki, a także inne dokumenty, które są ważne dla oceny firmy, np. dane statystyczne, poprzednie projekty i efekty ich realizacji, wykaz instytucji finansujących wcześniejsze projekty.